ยายป่วยกระเสาะกระแสะมาแรมปี
เข้าออกโรงพยาบาลอยู่เรื่อย ๆ
ส่วนแม่ก็เจ็บออด ๆ แอด ๆ ด้วยโรคประจำตัว
ทั้งโรคเกาต์ ปอด และเบาหวาน
วันนี้แม่ทำหน้าที่ลูกสาวคนโตของยาย
ดูแลยายยามเจ็บไข้ไม่ห่างกาย
แม้จะอยู่ในภาวะคนป่วยดูแลคนป่วย..
แม่คอยทำความสะอาดปัสสาวะ อุจจาระให้ยาย
ทั้ง ๆที่แม่ก็อายุมากแล้ว มันเป็นภาพที่ตรึงใจมาก
ผมรู้ว่า แม่เหนื่อย แต่ก็รู้ว่า แม่มีความสุขที่ได้ทำ
ได้แต่คิดว่า สักวันแม่ก็อาจจะต้องมีวันนี้ตามวาระสังขาร
ตัวเราเองก็จะต้องดูแลแม่ให้ดีเหมือนแม่ดูแลยาย
มีโอกาสได้ไปอยู่เป็นเพื่อนแม่
ตลอดสองสามวันที่อยู่ใกล้แม่ สวดมนต์ให้แม่ฟัง
พาแม่ไปปล่อยปลา อย่างน้อยก็ทำให้แม่สบายใจ
และทำให้แม่และยายใจผูกอยู่กับบุญ
เมื่อคืนก่อนแม่โทรมาเล่าว่า ยายอาการหนัก อาจจะอยู่ได้ไม่นาน
สงสารยาย เลยปลอบใจแม่ว่า ไม่ต้องคิดไรมาก
ให้ใจของยายอยู่ในบุญ เราฝืนความตายไม่ได้
บอกย้ำกับแม่ว่า ช่วงนี้แม่ไม่ต้องห่วงอะไร
ทำหน้าที่ครั้งสุดท้ายให้ดีที่สุด แม่ดูแลยายให้เต็มที่ไม่ต้องห่วงอะไร
และที่สำคัญ..แม่เองก็ต้องดูแลตัวเองดี ๆ ด้วย
ยายเป็นบุคคลสำคัญสำหรับแม่ แต่แม่คือบุคคลสำคัญสำหรับผม
แม่ต้องดูแลตัวเอเพื่อผมด้วย
แม่บอกว่า...ถ้ามาบ้านให้ซื้อชุดขาวสวย ๆ มาให้ยายด้วยนะ
เอาไว้ใส่ให้ยายตอนละโลก แล้วแม่ก็ร้องไห้
ได้ยินเสียงแม่เครือ ๆ แล้วหัวใจแทบขาด
อยากมียางลบชนิดพิเศษที่สามารถลบความหมองเศร้าในใจแม่ได้
เข้าใจว่า แม่เศร้าแค่ไหน เราเองก็ได้แต่ย้ำว่า.
มันคือธรรมดาของโลกและสังขารเราฝืนมันไม่ได้
สังขารเราบังคับได้ยาก แต่เราต้องข่มใจเราให้ได้
ไม่ให้เศร้าและหมองหม่นไปกับมัน
ในทุกวัน ทุกคืน..
คิดถึงและเป็นห่วงแม่สุดใจ
แม่คงเหนื่อยทั้งกายและใจ อยากไปอยู่ใกล้ๆ
แม่พยายามหาเรื่องคุยเพราะแม่เองก็คงต้องการเพื่อน
แม่โทรมาเล่าด้วยความกังวลว่า
“ยายอาจจะอยู่ได้ไม่เกิน 2 เดือน หมอดูว่าไว้อย่างนั้น”
จึงบอกแม่ไปว่า “ไม่ต้องเชื่อถือหมอดูมาก ถ้าเขาทายวันเกิดยายได้
โดยไม่ต้องดูบัตรประชาชนของยาย
ถ้าหมอดูตอบถูก แม่ค่อยถามต่อว่า ยายจะตายวันไหน
แล้วอย่าลืมถามหมอด้วยว่า หมอดูจะตายวันไหน
..แล้วแม่ก็หัวเราะ
แต่วันต่อมาแม่ก็ร้องไห้อยู่ดี
แม่ร้องไห้บ่อยขึ้น ทั้ง ๆ ที่แม่ไม่ร้องไห้กับเรื่องอะไรง่าย ๆ
เมื่อบอกว่า “แม่ไม่ต้องร้องไห้นะ”
“แม่เจ็บลูก...แม่สงสารยาย ยายเจ็บแม่ก็เจ็บ”
แม่ครับ..
ลูกก็อยากบอกแม่เหมือนกันว่า
“แม่เจ็บ...ลูกชายคนนี้ก็เจ็บด้วยเช่นกัน”
.gif)
