,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
เราต่างใช้ชีวิตเหมือนคนกำลังข้ามแม่น้ำ
นั่งอยู่ในเรือลำเดียวกัน
ได้ยิ้ม หัวเราะและแลกบทสนทนากัน
ครั้นถึงฝั่ง เราก็แยกย้ายกันไปในที่ทางของตน
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,‘บูน บารมี’
คือความรู้สึก....
หลังจากวางสายโทรศัพท์กับคนคุ้นใจแต่ไม่คุ้นหน้าคนหนึ่ง
นานมาแล้วที่ผมรู้จักกับเธอในโลกที่มีแต่ตัวหนังสือ
ในจังหวะที่ชีวิตกำลังหลงไหลความละเมียดละมัยของความเศร้า
ความเศร้าที่หัวเราะได้ ความเศร้าที่น่ารัก
เหมือนวันนี้
ผมมีโอกาสได้ร่วมโดยสารบนเรือแจวลำเดียวกับเธอ
เพื่อข้ามแม่น้ำสายหนึ่งอีกครั้ง
แม่น้ำสายนี้ดูจะกว้างขวางสักหน่อย
จึงทำให้เราได้นั่งสนทนากันได้นานขึ้น (จนง่วงนอน)
กว่า ๕ ปีแล้วที่เราไม่ได้ร่วมนั่งเรือข้ามน้ำด้วยกัน
แม้บทสนทนาจะติดๆขัดๆ
แต่ผมก็รู้สึกว่า คำพูดของเราคล้องแขนกันได้
ขณะที่กำลังล่องไปกลางสายน้ำของชีวิต
ซึ่งบางครั้งเชี่ยว บางครั้งเฉื่อย
ผมจึงมีโอกาสได้นั่งสนทนากับตัวเองบ้าง
เช่นกัน...
เมื่อถึงฝั่ง ก็ต่างคนต่างไป
1 ความคิดเห็น:
ความทรงจำเก่าๆ ความรู้สึกที่ห่างหายไป
หวลกลับมาอีกครั้งหนึ่ง
บางที...ที่ว่างเดิมๆตรงนั้นก็ยังไม่มีใครมาแทนที่ได้
และเราก็ยังรู้สึกละลึกได้อยู่เสมอว่า
ในช่วงเวลานั้น ไฟแห่งความฝันมันโชติช่วงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ไฟฝันที่ต่างก็พยายามให้มันส่องสว่างอยู่เสมอ
แต่บางคราวเส้นทางสายหนึ่งก็อาจมีทางแยกมากมาย
...หากแต่เราเลือกเดินไปในทางของตน
และเราก็หันหลังกลับมามองเส้นทางสายเดิมนั้นเสมอ
แม้จะไม่เห็นใคร ..แต่ก็รู้สึกได้ว่าในความทรงจำเหล่านั้นเคยมีที่ว่างดีๆผ่านตัวอักษรหากแต่ติดความรู้สึก ให้เราได้อุ่นใจ มีสักกี่คนที่จะมีมุมที่ใกล้กันกับเรามาก...
เก็บไว้เป็นความทรงจำ เก็บไว้เป็นพลังให้เราก้าวเดินต่อไป
เราเคยมีความสุขกับการ ..ได้รับรู้ได้เฝ้ามองและอ่านความรู้สึกนึกคิดของกันและกัน
มัน ..มีความหมาย และมีพลัง
อยากกลับไปที่เดิมตรงนั้น
บางคนผ่านมาเพื่อจากไป เหมือนสายน้ำ
หากแต่บางคนผ่านแล้ว ก็ยังหันหลังกลับมาใหม่
และใครบางคนผ่านไปแล้ว..อาจจะไม่เคยจะจากไปไหนอีก..เพราะเขาจะอยู่ตรงนั้น ที่ๆเรารู้กัน ว่าที่ไหนคงจะพอ
แสดงความคิดเห็น